Buiten spelen, Cincinnati Zoo en goed nieuws

Aangezien de schoolvakantie hier al is begonnen, aan mij de schone taak de jongens van hun verveling af te helpen. In NL speelden ze veel buiten met hun vriendjes, hier zie je niet veel kinderen buiten spelen. Een weekje school is toch te kort om vriendjes te maken. Je kunt niet even iemand bellen om mee af te spreken. Dat is wel jammer natuurlijk, maar weinig aan te doen. Als ze weer naar school gaan, wordt dat denk ik wel anders. We gaan er de komende tijd lekker met z'n drietjes op uit, er is hier genoeg te doen en te beleven.

Omdat al het (buiten)speelgoed ook nog op de boot ligt, hebben we de jongens blij gemaakt met een basketbalpaal (dit klinkt zo raar, maar ik kan er geen ander woord voor vinden). Ze zijn al druk aan het oefenen geslagen. Zelfs Luuk krijgt er af en toe een bal in.

Afgelopen dinsdag zijn we met z'n drietjes naar de Cincinnati Zoo geweest. Dit is ongeveer 45 minuten rijden vanaf ons huis. Deze dierentuin is de op een na oudste in de US en opende haar deuren voor het eerst in 1875. Inmiddels bezoeken zo'n 1,2 miljoen mensen deze dierentuin jaarlijks. 

Ik begrijp nu waarom. Wat een fantastische dierentuin! (en ik heb er al veel gezien). We hebben er ruim 4 uur met veel plezier rondgewandeld. Je hebt niet het idee dat je in een dierentuin rondloopt, alles is heel natuurlijk aangelegd. Heel veel groen. Hieronder een foto van het verblijf van een jachtluipaard (voor je gaat zoeken, hij is niet in beeld....) en een "witte" leeuw (zij worden wit geboren en naarmate ze ouder worden kleuren ze lichtbruin)

Er is zoveel te zien, hier gaan we zeker vaker naar toe. Voor het geld hoef je het niet te laten, voor 1 volwassene en twee kids betaalden we maar 30 dollar entree (met korting).

Na een week zelf koken zijn we vrijdagavond weer eens lekker uit eten geweest. Vergeleken met NL eet men hier veel vaker buitenshuis. Er zijn overal eetgelegenheden waar je snel en niet al te duur (niet altijd even gezond) kunt eten. 

Deze keer zijn we naar Outback geweest. Hier hadden we in Florida al vaker gegeten. Ik heb een heerlijke gegrilde Mahi (soort vis) met artisjokharten, zongedroogde tomaten, bosuitjes en citroensaus geserveerd met kruidige rijst en haricot verts gegeten. Als toetje een kleine "Chocolate Thunder from Downunder". Helemaal niet goed voor de lijn, maar zo ontzettend lekker. Dit is een warme chocolade brownie met pecan-noten met daar bovenop een bolletje vanille-ijs, chocoladesnippers en je raad het al, chocoladesaus. Heerlijk!

Nou vergeet ik bijna het goede nieuws. Onze container is aangekomen! Aankomende woensdag staan de verhuizers hier voor de deur. Blij, blij, blij! Achteraf is het toch nog snel gegaan, van deur tot deur in bijna 5 weken.

Little Miami River, baseball en Lebanon

Allemensen, nou loop ik nog steeds meer dan een week achter met mijn blog. Ik ga het even anders doen. Ik schrijf het niet meer per dag op, we beleven ook niet elke dag iets noemenswaardigs. 

Oke, wat hebben we dan gedaan wat wel het opschrijven waard is.

In het weekend gaan we meestal een beetje de omgeving verkennen. Erg leuk, je komt op plekken waar je anders nooit komt. Je hoeft hier niet ver te rijden om "in de middle of nowhere" te belanden. Zo kwamen we uit bij een plek aan de Little Miami River waar je kano's, kunt huren. Jammergenoeg was het al laat in de middag, dus deze onthouden we voor een ander keer. Wat was het daar mooi!

Vorige week maandag zijn we naar een wedstrijd geweest in het Great American Ballpark van de Cincinnati Reds tegen de Chicago Giants (Baseball). Wat een ervaring was dat!. Ik had nooit van tevoren kunnen bedenken dat ik het hardstikke leuk zou vinden. 

We kwamen net op tijd voor het volkslied binnen. Snel hotdogs en wat te drinken gehaald bij een van de kraampjes en op zoek gegaan naar onze plaatsen. We zaten vrij hoog op de eerste rij en konden daardoor het veld goed zien. Vanuit het stadion heb je ook een fantastisch uitzicht over de Ohio River. Meestal verveel ik mij snel bij sportaangelegenheden, maar hier niet. Ik vond het zelfs spannend! Ik kan ook niet echt uitleggen waarom. Misschien de onderbrekingen, de muziek, de gemoedelijke sfeer, ik weet het niet. 

Luuk vond het om 09.30 uur tijd om naar huis te gaan. Hij viel steeds tegen mij aan in slaap. Het was erg warm die avond en de wedstrijd zou zeker nog tot 23.00 uur duren, dus hielden we het voor gezien. We gaan in juli nog een keer, dan is het 's middags. Heb er nu al zin in.

Afgelopen zondag hebben we een bezoek gebracht aan Lebanon. Dit stadje ligt praktisch bij ons om de hoek. Een erg charmante plaats met een historisch centrum met veel mooie oude gebouwen. We hebben daar gegeten bij de "Golden Lamb". Dit is het oudste hotel in de staat Ohio. Het staat er al sinds 1803. Twaalf Amerikaanse presidenten en een hele rij beroemdheden hebben de "Golden Lamb" al eens een bezoek gebracht. 

Dan moet het wel goed zijn. We hebben er inderdaad erg lekker gegeten. Op de bovenste verdieping is ook een klein museum ingericht. Leuk om te zien hoe alles er vroeger uitzag. Ook schijnt er een geest van een meisje rond te waren. Niet gezien gelukkig. De jongens wilden ineens wel snel naar buiten.....

De jongens gaan naar school

Dinsdag 31 mei

Na een hele warme klamme nacht is het zover, de jongens gaan vandaag voor het eerst naar school. Deze ochtend zijn we erg vroeg opgestaan, we hadden om 07.00 uur (nee, geen tikfout, Daniels school begint om 07.10 uur) een afspraak bij de Mason Middle School. Daniel gaat daar na de zomervakantie beginnen in Grade 7. 

Na een plezierig gesprek met zijn ESL (English Second Language) leraar werd hij meegenomen naar de klas.  Ik mocht niet mee. Hij wilde niet dat ik met hem mee zou lopen, stel je voor dat je door je moeder gebracht wordt op die leeftijd (12)! Ook werd hij gelijk toegevoegd aan de lijst van leerlingen die met de bus gaan. 

Ik had nooit gedacht dat hij dat gelijk al zou durven, maar Daniel was erg stellig. Hij wilde perse met de bus. Een beetje overrompeld door Daniels plotselinge zelfstandigheid (kleine jongetjes worden ineens heel snel groot) weer samen met Luuk naar huis gegaan. Om 08.45 uur hadden we een afspraak bij de Mason Heights Elementary School. Luuk komt daar straks in Grade 2. 

Ook hier werden we warm onthaald. We zijn naar zijn klas gelopen en daar werden we voorgesteld aan zijn juf. Ook de kinderen in de klas waren enthousiast en vroegen vanalles aan Luuk. Hij begreep er nog weinig van. De juf wees hem zijn eigen plekje en daar zat mijn kleine mannetje dan, een beetje pips om zich heen te kijken. Het leek me beter om maar te gaan, voordat hij in huilen uit zou barsten. Na een dikke kus en de belofte dat ik hem direct kwam halen als het echt niet ging, ben ik met een enorme knoop in m'n maag naar huis gereden. Jeetje, wat was dat moeilijk zeg!

De rest van de dag heb ik wel 100 keer de telefoon gecheckt of er was gebeld. Er kwam weinig uit mijn handen.

En toen was het ineens 14.45 uur en stond Daniel bij de achterdeur. Hij was met de bus teruggekomen en naar huis gelopen (2 minuten). Hij had een hele leuke dag gehad. Iedereen in zijn klas was erg aardig. Hij kon zich goed redden met zijn Engels. Ook had hij een paar testen gehad, sommige waren gemakkelijk, sommige begreep hij helemaal niets van.

's Middags heeft hij gegeten in de kantine. Hier kan hij voor een paar dollar een maaltijd (al dan niet gezond) eten. Hij was erg enthousiast en had al zin om morgen weer te gaan! Je kunt je voorstellen hoe blij ik was dit te horen.

Om 15.45 uur stonden we weer bij de school van Luuk. Alle ouders verzamelden zich in de gymzaal om de kinderen die niet met de bus gaan, op te halen. Even later kwam Luuk er samen met zijn ESL-leraar aan. Hij was erg blij mij te zien en vertelde gelijk dat hij een paar keer verdrietig was geweest. Maar ook dat het hardstikke leuk was op school! Pffff, wat een opluchting!

De juf beaamde dat. Luuk had het fantastisch gedaan. Hij had goed meegedaan met de groep en veel plezier gehad. Af en toe kwamen ze er niet helemaal uit in het Engels en liet de juf met Google translate haar vraag vertalen naar het Nederlands. Of Luuk typte iets in het Nederlands zodat zij het weer in het Engels kon lezen. 

Ook liep er een klasgenootje met Luuk mee om hem overal mee te helpen (waar is de wc, waar gaan we eten etc). De momenten dat hij verdrietig was geweest waren snel voorbij gegaan, de juf had hem elke keer kunnen afleiden. Hij wilde graag de volgende dag weer naar school.

Ik ben zo trots op mijn jongens. Ze hebben zich enorm goed door hun eerste dag heengeslagen. Van tevoren maak je je er zoveel zorgen over. Niet echt nodig geweest dus.Ook een heel groot compliment voor het Mason Schooldistrict. Het contact met de school is vanaf het begin erg goed geweest. Wij zijn zo goed ontvangen op beide scholen. Een erg prettige ervaring voor de jongens en ook voor ons.

Aan het einde van de middag kwam de airco-reparateur onze airco maken. Het was binnen echt niet meer te harden. Naar buiten gaan was ook geen optie, want daar was het nog veel warmer. Na een half uurtje deed alles het weer en kwam er weer een heerlijk koel briesje uit de roosters.

's Avonds hebben we mijn auto opgehaald. Vanaf nu rijdt ik hierin rond.

Toch eens kijken of dat allemaal in de garage past. Daar moesten we natuurlijk ook even een foto van maken.

Wel een beetje veel van het goede zo. De blauwe Charger moet ook weer terug naar de autoverhuurder.

De rest van de dagen op school zijn ook goed verlopen. Er werden op beide scholen allerlei leuke dingen gedaan in de laatste week voor de vakantie. Daniel had een sportdag en Luuk een Hawaii-feestje. Dat kwam neer op veel spelletjes met water. Iedereen was drijfnat. Wat een lol hebben ze gehad.

Nu is de zomervakantie begonnen. Tot 22 augustus! Dat is erg lang! De jongens vinden het jammer dat ze niet meer naar school mogen. Ik hoop dat ze snel vrienden maken hier in de buurt. Wij zullen ook heel blij zijn als onze spullen aankomen (inclusief al het speelgoed). De verwachting is dat de container half juni aan land komt. Dan moet hij nog door de douane en dan met de trein/vrachtwagen naar Mason. We hopen op eind juni. We tellen de dagen af.

Auto kopen en airco stuk

Waar was ik gebleven. O ja, vorig weekend zijn we op zoek gegaan naar een auto voor mij. Zonder auto ben je hier nergens. Even ergens naar toe fietsen of lopen is niet te doen, afstanden zijn te groot en het is levensgevaarlijk. Je moet de weg (zonder fietspad) delen met langsrazende (vracht)auto's.

Zaterdag 28 mei

Zaterdag zijn we naar Fort Thomas, Kentucky gereden, daar was een zogenaamde Tent-sale (een groot terrein met daarop ergens een tent, veel vlaggetjes en veel auto's). Zo'n beetje alle merken stonden er. Een tijd rondgelopen, in auto's gezeten en toen wist het gewoon niet meer, er stond zoveel! Waar ik wel achterkwam is dat ik liever wat hoger boven de weg zit, dus een sedan werd het niet. We zijn op zoek gegaan naar een mooie SUV.

Bij de Tent-sale konden we niet slagen dus onderweg naar huis nog gekeken bij een hele grote automall hier in de buurt. Weer veel auto's gezien/in gezeten. Alweer zoveel keuze! We wilden een auto met weinig kilometers, niet al te oud, niet al te groot (ik reed hiervoor in een Nissan Micra!). Na de zoveelste garage hielden we (en de kids) het voor gezien. We waren intussen al flink aan het verbranden. Het weer is hier een beetje in de war, het is normaal niet zo heet in mei. We wanen ons af en toe in Florida, alleen het zwembad ontbreekt.

Zondag 29 mei

Lang verhaal kort: Zondag weer op pad gegaan en uiteindelijk hebben we de perfecte auto gevonden. Hij voldoet aan al mijn eisen. Het is een 2007 Jeep Compass geworden. Ik ben er erg blij mee. Kinderen kunnen er ruim in zitten, meer dan genoeg bagageruimte en last but not least inschakelbare vierwielaandrijving (erg handig in de winter met al die heuvels hier). Aankomende dinsdag ga ik hem ophalen.

Bij thuiskomst bleek de airconditioning een raar tikkend geluid te maken. Patrick een blik geworpen op de installatie (figuurlijk), maar daar werd hij ook niet wijzer van. Misschien een nieuw filter, deze was aan vernieuwing toe. Nieuw filter erin gezet, maar het geluid bleef. 's Avonds werd het alleen maar erger, totdat we vanuit de kelder een harde knal hoorden en de airco er helemaal mee ophield. Lekker dan! Dat wordt een warme nacht. 

Maandag 30 mei

Vandaag is het Memorial Day. Dit is een gedenkdag waarop de gesneuvelde Amerikaanse militairen herdacht worden. Voor de meeste mensen een vrije dag. Gelukkig (voor ons) moet de airco-onderhoudsman wel werken. Hij constateerde dat twee onderdelen helemaal kapot waren. Helaas had hij die niet op voorraad. Op zijn vroegst kan hij deze dinsdagmiddag installeren. De binnentemperatuur was inmiddels opgelopen tot 28 graden. 

Geen goede dag om zonder airco te zitten, vandaag werd de warmste dag ooit verwacht sinds 1950! Dan maar ergens heen waar wel airco is. We zijn naar Kentucky gereden naar het het Newport aquarium (http://www.newportaquarium.com/). Was erg leuk, kinderen hebben zich goed vermaakt en niet onbelangrijk, het was er heerlijk koel.....Na een maaltijd bij Chili's (http://www.chilis.com) weer terug naar huis voor een warme nacht.

Eindelijk een nieuw bericht

Het heeft even geduurt, sorrie hiervoor. We hebben het erg druk gehad. Ik ga het per dag opschrijven, er is zoveel te vertellen. 

Vrijdag 20 mei

De vliegreis naar Washington is voorspoedig verlopen. In Washington heeft het even wat tijd gekost voordat we door Immigrations konden, het was erg druk. Alle moeite die we voor onze kat Bobbie hebben moeten doen (rabies-inenting, internationale gezondheidsverklaring van dierenarts en het zoeken van een draagmand die aan de eisen voldeet) leken tevergeefs. Er heeft werkelijk niemand om gevraagd of naar gekeken. Tijdens de reis heeft hij geen mond (bek) opengedaan, da's toch best knap voor een Siamees.

Daarna door naar Cincinnati. Ging ook lekker snel. De koffers opgehaald en naar de auto, die al klaar stond. Onderweg langs de McDrive, want we hadden toch wel trek. Het was al 7 uur 's avonds, 01.00 uur 's nachts in NL. En dan  naar ons nieuwe huis. Eindelijk konden de kinderen en ikzelf zien waar we gingen wonen. En dat viel absoluut niet tegen. Wat een geweldig huis! Na een hele snelle rondleiding Bobbie uit zijn mandje gelaten (heeft daarna een kwartier op de bak gezeten), de friet en burgers naar binnengewerkt, luchtbedden opgeblazen en gaan slapen. 

Zaterdag 21 mei

We werden redelijk uitgerust maar wel heel vroeg wakker. Gelukkig had Patrick al voor een koffiezetapparaat gezorgd en konden we een lekker bakkie koffie drinken. We gingen op onze eerste dag lekker uitgebreid ontbijten, dit hadden we de jongens beloofd. De auto in en op weg naar de IHOP voor pancakes (http://www.ihop.com).

Daarna (met kids stijf van de suiker: chocolate chocolate-chip pancakes) door naar de beddenwinkel om boxsprings en matrassen uit te zoeken. Deze worden gelukkig aankomende dinsdag al worden bezorgd.

Aangezien de keukenkastjes en koelkast erg leeg waren, stond een bezoek aan de supermarkt ook op het programma. Dat viel niet mee. Wat neem je mee? Wat gaan we eten? Wat is in vredesnaam halfvolle melk? (er staan er wel 30 soorten), welke koffie is lekker en ga zo maar door. Allemaal onbekende merken en etenswaren. Gelukkig waren we al een beetje voorbereid door eerdere vakanties. De kar op goed geluk volgegooid in de hoop er een aantal fatsoenlijke maaltijden van te kunnen maken.

Zondag 22 mei

Tijd om mijn huurauto op te halen. Deze hebben we voor twee weken gehuurd, zodat we rustig op zoek kunnen naar een mooie tweedehands. Aangekomen bij de verhuurder kreeg ik de sleutels van een Dodge Charger! Normaal maakt het me niet veel uit waar ik in rijd, ik ben meer het type "als er maar vier wielen onder zitten en het rijdt". Totdat ik de Charger zag! Daar werd ik toch wel een beetje warm van. Wat een geweldige auto. Met een 3.5 V6 motor, dat rijdt wel soepeltjes.

Auto naar huis gereden met een grote glimlach op mijn mond en daarna door naar de IKEA voor de broodnodige aanvulling op de meubels en keukengerei. Patrick had al voor een basisuitrusting gezorgd, maar er stond nog meer op het verlanglijstje. Heel raar om door de IKEA te lopen, het is bijna exact hetzelfde als in NL, alleen een stuk rustiger. De rest van de dag hebben we meubels inelkaar geschroefd/geslagen onder luid gevloek (nee hoor, viel wel mee).

Maandag 23 mei

Maandag stond een bezoek aan het gezondheidscentrum op de agenda. Hier werd gekeken welke inentingen de jongens nog moesten hebben en werd een TB-test (tuberculose) gedaan. Voordat je hier naar school mag, moeten kinderen volledig zijn ingeent volgens Amerikaanse norm en een verklaring hebben dat ze TB-vrij zijn. 

Helaas moesten de jongens toch nog wat prikken. Luuk moest er 5 en Daniel 2 in totaal. Luuk heeft er de hele dag last van gehad. Patrick is 's middags naar de Social Security office geweest om zijn Social Security Number (soort van SOFI-nummer) aan te vragen. 

's Avonds erg slecht weer gehad. Zelfs een tornado-warning. Eigenlijk hadden we in de kelder moeten zitten, maar dat hadden we niet helemaal goed begrepen (oeps!). Later bleek dat vlakbij een tornado aan de grond was gekomen. Die fout maken we niet weer, bij de volgende warning zitten wij met z'n allen beneden.

Dinsdag 24 mei

Dinsdag was de grote dag, Luuk werd 7 jaar! De avond ervoor hadden we al slingers en ballonnen opgehangen die ik in de koffer had meegenomen. Patrick moest werken, dus hebben we er met z'n drieeen een feestje van gemaakt. We zijn naar de speelgoedwinkel gegaan en Luuk mocht zijn eigen kadoos uitzoeken. Dat vond hij helemaal geweldig.

's Middags hebben we zelf een taart gebakken, chocolade natuurlijk. Citroencreme uit een potje erbovenop en in blauwe letters uit een tube "Luuk 7 jaar" geschreven. De taart stond bol van de suiker, kleurstoffen en ondefinieerbare rotzooi maar was erg lekker. Wel een beetje zoet, het glazuur brak spontaan van onze tanden. Amerikanen zijn duidelijk zoetere dingen gewend.

'S avonds zijn we lekker uit eten geweest, Luuk mocht kiezen welk restaurant. Dat was niet zo moeilijk. Luuk wist precies waar hij naar toe wilde: Dewey's Pizza (www.deweyspizza.com). Tijdens onze verkenningsweek vorig jaar zijn we hier al eens geweest met een collega van Patrick en zijn vrouw. Wederom enorm lekkere pizza gegeten. Voor het toetje hebben we een ijsje gehaald bij Greater's, een lokale ijssalon (www.graeters.com). Daar mag je me echt 's nachts voor wakker maken, wat een lekkers daar. Een hele geslaagde verjaardag! 

Woensdag 25 mei

Lekker rustig dagje, boodschappen gedaan bij de Kroger. Ben erg blij met mijn TomTom, kan alles nu zonder al te veel problemen vinden. 's Middags werden de bestelde bedden afgeleverd. Wij slapen weer heerlijk. Lekker ruim voor de jongens ook. Daniel heeft een queen-bed (153x203 cm) en Luuk een full-bed (137x190 cm). 

Donderdag 26 mei 

Tijd om de kinderen in te schrijven op school. De afspraak hiervoor hadden we in NL al gemaakt. Hiervoor moesten we naar een centraal kantoor voor het gehele schooldistrict. Thuis hadden we al een heel pakket formulieren ingevuld en de benodigde formulieren verzameld. 

Wij waren in de veronderstelling dat de jongens niet meer naar school konden (laatste schooldag is 3 juni), maar de mevrouw die ons hielp dacht daar anders over. Ze vond het een goed idee om ze wel te laten gaan. De laatste week voor de vakantie doen ze veel leuke dingen en het is goed voor hun taalvaardigheid en sociale contacten. Daarnaast zijn ze dan al een beetje bekend met hoe het er op school aan toe gaat. Ze krijgen gelijk een test om te zien hoe ver ze zijn qua kennis van Engels en andere vakken.

Na het gesprek was het de bedoeling naar Luuk's school te gaan om e.e.a. door te spreken. Patrick moest die dag gewoon naar z'n werk en was ondertussen al laat voor een afspraak, dus ben ik alleen met de jongens gegaan. Een zeer uitgebreide rondleiding in de school gehad. Het zag er allemaal goed uit en de mensen waren erg aardig. Ook Luuk was enthousiast.

Toen weer naar het gezondheidscentrum om de uitslag van de TB-test te halen. De jongens hadden een prik gehad en als rond deze prik geen bulten of rode vlekken onstonden, waren ze TB-vrij. Gelukkig niets te zien op beide armen, dus met een getekende verklaring weer naar buiten. 

's Avonds alweer slecht weer. Gelukkig bleef het bij een Tornado-watch. Dit betekent dat de omstandigheden voor het ontstaan van een tornado gunstig zijn. Opletten geblazen dus. Bij een Tornado-warning gaan de sirenes af (die wij hier trouwens niet horen) en moet je de kelder in. Er is dan een tornado gesignaleerd of er zijn aanwijzingen dat een tornado aan het ontstaan is. 

Vrijdag 27 mei

Niets in de planning, beetje boodschappen doen, schoonmaken, wassen, X-boxen etc. Even wat rust na al die drukte.

Tot zover onze eerste week. Binnenkort meer, want er is nog veel te vertellen. Ik sluit af met een mooi plaatje vanaf onze oprit