Weer naar school

De vakantie is weer afgelopen. Het werd ook wel tijd om weer naar school te gaan na drie maanden vrij. Voordat de scholen beginnen word er een "orientation" dag gehouden. Op deze dag haal je alle benodigde informatie over roosters, schoolbenodigdheden etc. Ook worden er foto's gemaakt. De jongens waren weer helemaal enthousiast. We kregen veel informatie mee en ook een enorme hoeveelheid in te vullen formulieren. Bij de Walmart hebben we daarna alle schoolspullen gehaald. Dat was wel een uitdaging. Het was werkelijk afgeladen met ouders en kinderen.

Ook heel handig, alles is na te lezen op internet door in te loggen op het schoolsysteem. Hier staan alle gegevens van de kids en de school. Van cijfers tot het eten wat ze bestellen in de kantine. Lunch betalen ze met een pasje waar ik geld op kan zetten. Ik kan zelfs bepaalde etenswaren blokkeren, zoals ijsjes of snoep. Gelukkig heb ik brave (nog wel) kinderen, die zelfs de salade bestellen en opeten. Ik vind het allemaal bijzonder goed geregeld.

Ook de leraren verdienen niets dan lof. We worden overal mee geholpen. Ze krijgen beide ESL (English Second Language) les tijdens schooluren. Daarnaast is er een leraar die ze helpt met onderdelen van vakken waar ze in vergelijking met NL achter mee lopen. Er wordt hier bijvoorbeeld eerder met wiskunde begonnen,

De eerste schooldag was wel weer spannend. Ze hadden er zo'n zin in. Het vroege opstaan viel wel even tegen. Om 06.37 vertrokt Daniel met zijn nieuwe rugtas vol schoolspullen bij de bushalte hier even verderop. Luuk ligt dan nog lekker te slapen, die hoeft pas later te beginnen. De eerste week bracht ik Luuk nog zelf naar school, maar hij wilde nu ook wel met de bus. Die vertrekt hier om 08.30 uur. Ik haal hem 's middags met de auto weer op, we zijn dan om 16.00 uur thuis. Als hij met de bus naar huis gaat is hij pas om 16.30 uur thuis. Dat vind ik wel wat laat.

Het is een grappig gezicht al die grote gele schoolbussen. Wel opletten geblazen. Als de bus stilstaat met de lichten aan dan moet al het verkeer stoppen (ook tegemoetkomend). Bijna alle kinderen gaan hier met de bus.

Leuk detail: als ik Luuk 's middags ophaal, krijg ik hem niet mee voordat ik mijn rijbewijs of paspoort heb laten zien. Hij kan dus niet zomaar door iemand anders worden opgehaald. Ik was het laatst een keer vergeten mee te nemen. Gelukkig werd de juf erbij gehaald om te bevestigen dat ik inderdaad zijn moeder was. Hij mocht mee naar huis, met de waarschuwing dat ik de volgende keer terug naar huis moest om identificatie te halen. Maar niet weer vergeten dus!

We zijn vooralsnog erg blij met dit schooldistrict. Dit was voor ons ook een van de redenen om in Mason te gaan wonen. Afgelopen jaar stond het district op de zesde plaats op de ranglijst van beste schooldistricten in heel Ohio.

Nog een nieuwtje: we hebben weer een hond! Zijn naam is Cash en het is een anderhalf jaar oude Herdermix. Een schat van een hond, erg lief voor de kinderen en hij luistert aardig goed, zelfs zonder riem. Hij laat zelfs de kat met rust.

Nu het niet meer zo idioot warm is, zie je steeds meer mensen buiten. We wonen aan een doodlopende weg, voor de kinderen ideaal. Elke avond spelen ze daar nu met z'n allen. Ik denk dat we het getroffen hebben met onze buurt. We voelen ons erg welkom. Afgelopen weekend hadden we een poolparty bij buren twee huizen verderop. Zij geven elk jaar een feestje. De kinderen hebben de hele middag in het zwembad gelegen. Wij hebben weer een heleboel nieuwe mensen ontmoet onder het genot van een biertje, spareribs van de BBQ en een heerlijk zonnetje. Ik begin me steeds meer thuis te voelen!

Heet

Tjonge, wat is het hier heet. En dat al een paar weken. Temperaturen rond de 35 graden. Met de hoge luchtvochtigheid hier voelt dat aan als 45 graden! Het blijft hier 's avonds ook lang warm en 's nachts wordt het niet "kouder" dan 25 graden.

Het gras begint hier al aardig bruin te worden, daar valt gewoon niet tegen te sproeien. Af en toe hebben we een lekkere "thunderstorm" met een flinke regenbui. Maar ook daar frist het niet van op, het wordt eerder nog plakkeriger door al dat vocht. Wat ik wel jammer vind is dat als je na een onweersbui naar buiten gaat, het niet zo lekker fris ruikt zoals in NL. Hier ruikt het dan als een aquarium wat nodig schoongemaakt moet worden, hahaha.

Toch wel gek als je er over nadenkt. In NL is het weer niet zo best en blijf je binnen omdat het weer eens regent. Hier blijven we binnen in de airco omdat het buiten zo heet is. De kids krijg ik met geen mogelijkheid de deur uit. Ze vinden het veel te warm voor een potje basketball.

Gelukkig zijn deze temperaturen niet normaal. We hebben zelfs een record te pakken. Het is sinds 1901 nog nooit zo lang achtereen zo warm geweest.

We hebben inmiddels al wat contacten gelegd hier in de buurt. We hebben meerdere buren al een paar keer gesproken, erg aardige mensen allemaal. We hebben op de plantjes gepast van onze naaste buren toen zij op vakantie gingen. Als dank hiervoor kregen we een doosje met heerlijke zoutwater snoepjes uit New Jersey. Klinkt vreemd, maar ze waren erg lekker. 

Van een andere buurvrouw in de straat hebben we een bord zelfgebakken koekjes gekregen als welkom. Sinds twee weken hebben we aan de andere kant ook buren. Dit huis stond al een tijd in de verkoop. De nieuwe bewoners huren het voor een jaar, omdat zij hun eigen woning in Minnesota nog niet hebben verkocht.

Zaterdag (anderhalve week geleden) zijn we begonnen met het verfen van Luuk zijn kamer. Dat arme joch kon toch niet in een roze kamer blijven slapen. Patrick was net op de helft toen de bel ging. De buurman van een paar huizen verderop stond voor de deur. Of we zin hadden om te komen zwemmen in hun zwembad. Nou, dat hadden we wel! 

Daar aangekomen bleek het zwembad vol te zitten met buurtgenoten en buurkinderen. Het was zo leuk om met iedereen kennis te maken. De meeste buren wonen hier al vanaf het begin (de wijk is 6 jaar oud) en komen uit verschillende delen van Amerika. De kinderen hadden ook enorme lol in het zwembad. Tegen de avond werden een paar mega-grote pizza's besteld en hebben we met z'n allen gegeten. Een hele geslaagde middag/avond! Ik denk dat het hier best gezellig gaat worden. 

Sinds we naar een wedstrijd van de Reds zijn geweest, zijn we alle 4 een beetje fan geworden van baseball. Nu keek ik in NL nooit sport (alleen verplicht voetbal....), hier missen we bijna geen wedstrijd op TV. 

Wat hier ook veel wordt gespeeld is softball. Afgelopen weekend zijn we naar een wedstrijd geweest van GSOD (greatest softball on dirt). Dit is een amateurclub uit Cincinnati. Een aantal collega's van Patrick spelen hier. Jammergenoeg verloren ze deze wedstrijd. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het was werkelijk afgeladen. Veel mensen zaten achterop hun pick-up te kijken met hun hele familie. Je zag complete tuinsets en koelboxen vol bier uit de auto's komen. Wij zaten op een kleine tribune aan het veld. Het ging er af en toe behoorlijk verhit aan toe. We hebben onze ogen uitgekeken, gelachen en meegeschreeuwd. Een geslaagde avond.

De volgende middag zijn we weer naar de Reds geweest. We hadden tickets gekregen. Jammergenoeg zijn we in de vijfde inning weer naar huis gegaan. Het was gewoon te heet. We zaten pal in de zon, geen wind, gevoelstemperatuur van 45 graden. Niet vol te houden. Weer naar huis gereden en lekker thuis voor de TV verder gekeken.

Zo, nu eerst een kop koffie. Ik zat vanochtend om 7.15 uur rechtop in bed door het alarm van onze weather-radio die een severe thunderstorm warning meldde. Even later werd het buiten helemaal donker en begon het flink te onweren. Je voelde de vloer af en toe trillen, zo hard! Wij zaten net op het randje van de storm gelukkig, Cincinnati kreeg de volle lading. Patrick belde net dat zij al een uur geen stroom hebben. 

Als ik de radarbeelden bekijk hebben we het ergste gehad. Gelukkig maar, we willen vandaag nog gaan zwemmen. Zo nu snel dit bericht publiceren, want de lampen beginnen hier ook te knipperen.....