Herfst

De tijd gaat snel, we wonen hier alweer 4 maanden. Deze week is officieel de herfst begonnen. De bomen beginnen hier al aardig te verkleuren.

We hebben er twee waar zelfs geen blad meer aan zit. Geen idee of dit normaal is, het is deze zomer wel erg heet geweest. Ik hoop maar dat ze volgend jaar weer uitlopen. Het is de afgelopen dagen erg fris geweest, gister schoot de verwarming zelfs aan. Als het goed is loopt volgende week de temperatuur weer op naar 25 graden.

De winkels liggen al vol met Halloween-spullen. Het wordt pas op 31 oktober gevierd, maar iedereen is al druk aan het versieren. Vorige week zijn we zelfs geboo-ed!

 

Er werd aangebeld, maar er stond niemand voor de deur. Wel een emmertje met daarin allemaal leuke dingen die met Halloween te maken hadden. Een grote vogelspin, allerlei insecten (allemaal van plastic natuurlijk, hahaha), snoepgoed,  een levensechte rat en een enge vleermuis. 

De bedoeling is om binnen twee dagen zelf ook twee van deze emmertjes te kopen en te vullen. Deze geef je dan weer aan anderen die nog niet geboo-ed zijn. Soort van kettingbrief, zeg maar. Toch wel een leuk idee vindt ik. We hebben onze naaste buren verblijd. Daniel vond het wel spannend. In het donker naar de buren sluipen, emmertje neerzetten zonder dat ze het zien, aanbellen en dan hard wegrennen.

Wij moeten binnenkort ook maar eens op pad om meer spullen te halen. Er hangt al wat aan de voordeur, maar dat is nog lang niet eng genoeg.

 

Daaronder staat nog een grote bloempot in de vorm van een oranje pompoen met een bolchrysant erin. Deze heb ik van een buurjongen gekocht die geld inzamelde voor zijn school. Regelmatig komen hiervoor kinderen aan de deur. Zo heb ik al een boek met kortingsbonnen gekocht voor 30 dollar(!). Als het goed is heb ik dat bedrag er zo uit (hoop ik dan maar) en popcorn van de padvinders en doe ik mee met een loterij. Daniel heeft zelf ook rondgelopen. Hij heeft voor 150 dollar emmertjes kant en klaar koekjesdeeg verkocht voor school.

Afgelopen weekend hadden we (alweer) een feestje. Deze keer met de hele wijk. Hamburgers en hotdogs op de BBQ en allerlei lekkere salades en bijgerechten. Ik had zelf een pastasalade meegenomen. Zoals we inmiddels al gewend zijn neemt iedereen zelf een bij-of nagerecht mee en eigen drank. Het was weer erg gezellig. We hebben zelfs cornhole gespeeld, en nog gewonnen ook! Volgens mij hebben we nu bijna iedereen in de wijk de hand geschud. Nu nog even al die namen uit m'n hoofd leren...

Sociale contacten gaan hier wel anders dan in NL. Even een bakkie bij elkaar doen wordt niet gedaan. Je gaat ergens lunchen of naar de film of samen winkelen. Laatst hebben we met een aantal een film gekeken (Bridesmaids, erg grappig) bij een buurvrouw in de basement die ze hebben ingericht als bioscoop. Volgende week gaan we met z'n allen ontbijten. 

Goed nieuws: ons huis in NL is verkocht! Op 1 november is de overdracht bij de notaris. Aangezien wij daar niet bij zullen zijn, moeten wij de notaris machtigen om voor ons te tekenen. We zijn er achtergekomen dat we hiervoor helemaal naar Chicago moeten (zo'n 6 uur rijden)! Onze handtekeningen moeten daar gelegaliseerd worden door het Nederlandse consulaat. Ach, er zijn ergere dingen. We blijven er 1 nachtje slapen en hebben dan een dag om iets van Chicago te zien. Beetje kort, maar we gaan nog wel een keer uitgebreid terug.

Nu wat minder leuk nieuws. We hebben Cash teruggebracht naar het asiel. Het ging niet meer. Hij begon zich steeds meer op zijn gemak te voelen en dat was te merken. Hij werd steeds dominanter, viel naar mensen en kinderen uit. Ik begon de controle te verliezen. Hij heeft een baas nodig die heel stevig in zijn schoenen staat en heel veel geduld heeft. Jammergenoeg kan ik dat niet voor hem zijn. We wisten niets over zijn verleden, het was een gok. Ik hoop dat hij snel een nieuw huisje vindt.  

Voor de rest gaat alles eigenlijk z'n gangetje. De jongens gaan nog steeds met plezier naar school. Ze leren de taal enorm snel. Af en toe praten ze Engels thuis zonder dat ze het door hebben. Lezen gaat ook steeds beter. Ik blijf me erover verbazen hoe snel de kinderen zich aanpassen aan hun nieuwe leventje. Hoewel, wij hebben er zelf ook weinig moeite mee, dat scheelt natuurlijk ook.

Daniel heeft deze week ook zijn beugel gekregen. Het valt hem erg mee, hij heeft er weinig last van. Ze gaan hier naar een Pediatric dentist, alleen voor kinderen. Een heel verschil met NL. Er wordt alles aan gedaan om het tandartsbezoek plezierig te maken. Dat lukt ze erg goed. Beide vonden het erg leuk bij de tandarts. Kan me niet herinneren dat ik dat ooit heb gezegd .........