Afscheid

Geen leuke berichten deze keer...........

We hebben in twee weken tijd afscheid moeten nemen van twee huisdieren.

Allereerst kregen we bericht dat onze lieve Engelse Bulldog Dinges plotseling was overleden aan een hartaanval. Hij was nog maar 4 jaar oud en kerngezond. Dinges woonde niet meer bij ons. Hij (en zijn kleine "broer") hebben we moeten herplaatsen voordat we vertrokken. Een vliegreis was een te groot risico, dat we niet wilden lopen. Daarvoor hielden we teveel van ze. We vonden nieuwe baasjes voor ze, de beste baasjes die we ons maar hadden kunnen wensen. Het afscheid destijds was zo ontzettend moeilijk. We bleven contact houden met de nieuwe baasjes. Dinges was er zo gelukkig.....wat had ik hem nog veel jaren gegund. Het is moeilijk te bevatten dat hij er niet meer is.

De dag voordat we dit bericht kregen, hadden we net een afspraak gemaakt bij de dierenarts voor onze kat Bobby. Het ging niet meer. Hij was bijna 19 jaar oud en had al zeker 6 jaar chronisch nierfalen. Met medicijnen en speciaal voer hielden we dit aardig onder controle, maar de laatste maanden ging hij snel achteruit. Hij was zo ontzettend mager, kon niet goed meer lopen, niet lekker meer liggen en ging steeds minder eten. We wilden hem verder leed besparen.

Afgelopen maandag hebben we Bobby laten inslapen. Hij heeft een fantastisch leven gehad en je weet dat je er goed aan doet, dat het voor hem het beste is, maar wat is dat moeilijk zeg. Eerst kreeg hij een prik om hem onder narcose te brengen. Jammergenoeg deed deze hem pijn en heeft hij mij uit schrik/van de pijn flink gebeten. Gelukkig viel hij daarna rustig in slaap. Nadat we afscheid hadden genomen heeft de dierenarts hem de dodelijke injectie gegeven. Wij wilden daar liever niet zelf bij zijn.

Het is nu zo leeg in huis. Elke keer denk ik dat ik hem hoor miauwen. We missen hem zo verschrikkelijk.

De volgende dag kon ik gelijk naar de huisarts omdat mijn hand vreselijk pijn deed en opzwol. Ik kon mijn duim en wijsvinger niet meer bewegen. Het bleek flink ontstoken. Ik kreeg een zware peniciline-kuur mee. Pas vandaag begon de ontsteking en de pijn minder te worden en kan ik mijn hand weer een beetje bewegen. Ik hoop maar dat het snel over is, want we gaan binnenkort op vakantie. 

Bah, wat een nare weken........